Guendalina Cerruti
In haar werk onderzoekt Guendalina Cerruti de druk om zich aan esthetische en culturele normen aan te passen. Ze put daarbij uit de emancipatorische energie van de jeugd en adolescentie, een periode waarin het zelfbeeld nog vorm krijgt en vaak op gespannen voet staat met het verlangen om erbij te horen. Omhulsels en dragende structuren keren in haar werk terug als meubels, kooien, rasters, vitrines en sokkels. Figuren verschijnen als paspoppen, silhouetten, dubbelgangers en sporen. In hun samenspel ontstaat een spanningsveld tussen omsluiting en blootstelling, bescherming en beperking, intimiteit en theatraliteit. Met patronen, textiel, tekeningen en versieringen zet Cerruti decoratie in als een vorm van veerkracht. Door herhaling en handwerk krijgen alledaagse vormen iets intiems en een sterkere psychologische lading.
Cerruti stelt internationaal tentoon. Tot haar recente solopresentaties behoren Guendalina malatesta (Galleria Umberto Di Marino, Napels, 2026), Ohh... Youth! (V.O Curations, Londen, 2022), People Watching (New Low, Los Angeles, 2022) en Wasted Dreams (Public Gallery, Londen, 2021). Haar werk was recent te zien in groepstentoonstellingen bij CAC Brétigny (Frankrijk, 2026), MAMbo (Bologna, 2025), Alberta Pane (Parijs, 2024), Ilenia (Londen, 2024), Ginny on Frederick (Londen, 2022), Ordet (Milaan, 2021) en greengrassi (Londen, 2019). In 2020 won ze de Ducato Prize. Cerruti behaalde een MFA in beeldhouwkunst aan het Royal College of Art in Londen en een BFA in beeldende kunst aan NABA in Milaan. Ze woont en werkt in Milaan.
"Mijn werk is vaak intuïtief tot stand gekomen. Materialen, beelden en gebaren stapelen zich op, gevoed door spel, emotionele druk en persoonlijke ervaringen. Bij Jester wil ik een rode draad volgen door de beeldtaal die gaandeweg uit dat proces is ontstaan. Ik keer daarbij terug naar drie elementen die telkens opnieuw opduiken in mijn werk: het omhulsel, de figuur en decoratie.
De houten kist vormt het vertrekpunt van dit onderzoek. Ik zie ze als een vorm van archetypische architectuur waarin ik die drie elementen kan samenbrengen. Ik wil experimenteren met decoratie op de verschillende vlakken van de kist en onderzoeken hoe popachtige figuren de constructie kunnen bewonen of ermee in wisselwerking kunnen treden."
- Portret door Johan Poezevara
- People Watching, tentoonstellingszicht, New Low, Los Angeles, 2022. Foto door Evan Walsh.
- Merry go-round, 2022. Met dank aan de kunstenaar en Ginny on Frederick. Foto door Stephen James.
- Maybe Forever in Progress, 2024, achteraanzicht.
- Maybe Forever in Progress, 2024, vooraanzicht.
- Mannequin of the High Street, 2024. Met dank aan de kunstenaar en Galerie Alberta Pane. Foto door Mami Kiyoshi.
- Coming Out, 2026. Met dank aan de kunstenaar en Umberto Di Marino Gallery. Foto door Danilo Donzelli.
- Spiralling, 2026. Met dank aan de kunstenaar en Umberto Di Marino Gallery. Foto door Danilo Donzelli.



.jpeg)



